Stuurloos in Spijkenisse 2016

  • Zaterdag 1 oktober 2016, de 10e versie van het Shantyfestival in Spijkenisse, wij van het Stuurloze groepje uit Schiedam mogen alweer voor de, sorry, derde of vierde keer of zit ik er helemaal naast, meedoen. Volgens de traditie is het verzamelen op een, uiteraard voor ons Hollanders, gratis parkeerterrein De Ritte. Al vroeg volle bak en voor veel deelnemers toch nog zoeken naar een parkeerplekje. Nog eventjes wachten op de begeleiding en tijdens dat wachten zie je toch situaties waar je van denkt, wat gebeurt hier. Bestuurslid Aad in gesprek met lid van verdienste Jannie en in de drukte verstaat Jannie het niet zo goed. Ze heeft niet van die kunstoortjes zoals deze schrijver, maar toch het plaatje geeft te denken. Maar maak je geen zorgen Arnold, ze verstond echt niet wat Aad zei, maar misschien moet ze net als ik naar Beter Horen!

    Inmiddels is de organisatie gearriveerd en gaan we, zoals ieder jaar, in ganzenpas richting centrum. Daar aangekomen worden we verwelkomd door de organisatie en door de burgermeester van Nissewaard ( zo heet tegenwoordig de gemeente waar Spijkenisse onderdeel van is) en brengt Shantykoor Rotterdam het welbekende Ketelbinkie ten gehore. Ik had het idee dat onze Stuurloze zangers zich een beetje spaarden voor de rest van de dag, want er werd niet echt uit volle borst meegezongen.

    Op naar onze eerste stek om Stuurloos te presenteren, op de Voorstraat, op de hoek, op de tocht, op een kluitje en hopen op publiek. Ik had het idee dat de Stuurlozen, na het weergaloze optreden tijdens de Brandersfeesten, toch een beetje benauwd waren voor wat deze dag zou brengen. Maar nadat de opbouwploeg onze ondersteunende middelen had geplaatst en Carl alle kabeltjes weer had aangesloten ging het gelijk van dik hout zaagt men planken. Onze groupies waren er natuurlijk en kregen al gauw ondersteuning van lokale bewonderaars. Ik mocht de Last Shanty weer eens zingen en kreeg gelijk te horen vanuit het koor dat men blij zou zijn als dit inderdaad mijn laatste shanty zou zijn. Dank u hartelijk heren, maar ja, zoals ik al “zong” of in ieder geval ten gehore bracht “a sailor ain’t a sailor ain’t a sailor anymore” en “je bent pas een echte zeeman met een oorlam in je hand”. Die oorlam heb ik nu dus net genomen (misschien wel twee) dus nu durf ik weer!

    Op naar onze volgende stek op het Havenplein, aldaar aangekomen, niet veel volk, redelijk lege terrassen, alleen bij Atlantis aardig gevuld met Stuurlozen, omdat zij daar hun consumptiebon konden inleveren en de stembanden weer aan een smeerbeurt toe waren. Even wachten tot het bijna half twee is en dan gaan we weer van start met Neeltje Jacoba en of het nou haar prachtige kont of haar sierlijke front is, binnen de kortste keren zitten de terrassen vol en zijn alle staanplaatsen bezet. Meezingen met de opa van Ketelbinkie, volop aandacht voor de mooie nummers zoals Home from the sea, Mull of Kintyre en The Fields en volledig uit je dak gaan bij Mein father vos ein Dutchman. Feest, feest, feest.

    Dan volgt het Ganzengors, een naam, die mij als vogelaar, wel aanspreekt. Want het zijn eigenlijk twee vogelsoorten ineen. Zowel de gans als de gors, maar dit terzijde. Ook hier geen topdrukte, maar wat het is weet ik niet maar het publiek komt op ons af als vliegen op de stroop. Al snel volle bak en allemaal meedoen. Dan zie je ook hoe fijn het is dat wij voor de meeste solo’s twee zangers hebben. Zijn wij gewend dat Rob H. succes heeft met Whiskey in the jar, Henk van R. deed niet voor hem onder en Rob M. ging trouwen in St. Malo of hij niets anders gewend was. Het viel me wel tegen dat hij zijn bruid van het Havenplein, opgedaan in St. Malo, bij het Ganzengors direct weer verkwanselde voor een borrel, maar ja dat heb je met een drunken sailor, die alles doet voor zijn grog. Ook hier was het weer één groot meezingfeest. Van de drunken sailor, via de vis uit Arnemuiden en de Havens van Rotterdam naar een potpourri over diezelfde stad. Als ik soms de tekst weleens uit mijn hoofd weet, en ik kijk even naar het publiek en dan zie ik alleen maar meezingers, deiners en blije gezichten. Uiteindelijk doen we het daarvoor, want in ons Huishoudelijk Regelement staat niet voor niets dat het doel van ons cluppie is plezier te hebben en plezier te geven en dat is vandaag weer prima gelukt.
    Stuurloze kanjers weer bedankt voor jullie inzet, ik heb weer van jullie genoten.
    Groetjes,
    Wim E.
    P.S. Natuurlijk moet ik wel mijn reputatie als zeurpiet hoog houden, nr. 23 was naadje en nr. 10 zingen we ook niet meer zoals we het geleerd hebben. Volgende repetities maar effe puntjes op de i zetten.

  • DSC_0191

    DSC_0215

    DSC_0206

    DSC_0221

    AO1A0310

Posted in: