Wim E – Ahoy 2013

IMG_385716 maart 2013

Door: Wim E

16 Maart Ahoy!!! (niet schip Ahoy, maar echt AHOY)

Eindelijk is het zover, na maanden gedwongen rust en daarna maanden oefenen worden we voor de leeuwen gegooid. Een optreden in het muziekmekka van Nederland, het evenementencomplex “AHOY”. Zenuwachtig als we zijn, wordt besloten om extra vroeg te verzamelen en zodoende alle risico’s verbonden aan:  parkeerplaatsje zoeken, opbouwen, sound check etc.,  uit te sluiten.

Een kwartier later zijn we dus al op de plaats van bestemming,  behalve één auto waarvan de bestuurder zijn TomTom de opdracht had gegeven de kortste route te kiezen en dus op zaterdagmiddag door de Maastunnel werd gestuurd.

Maar OK, aangekomen kon iedereen keurig overdekt parkeren en daar stonden we dan. Een lege Parkeerhal , een vrijwel compleet  Stuurloos en niemand om ons de weg te wijzen, tja, we waren ook uitzonderlijk vroeg, en wisten wij veel waar de artiesteningang was? Maar gelukkig na enkele minuten kwam iemand in gestrekte draf aanrennen en dat bleek een oude bekende te zijn nl. de dirigent, die enkele  jaren gelden de recordpoging zingen van de Drunken Sailor tijdens de Brandersfeesten had begeleid.

Wij kregen natuurlijk direct een voorkeursbehandeling en werden door een bevallige jongedame naar de ontvangstruimte geleid, waar de koffie al op ons stond te wachten. De opbouwploeg ging gelijk aan het werk en de rest maar wachten, wwaacchhtteenn en nog eens wwwwaaaacccchhhhhtttteeeennnn.  In die tussentijd Koos nog toegezongen, omdat hij zijn verjaardagsfeestje in Ahoy vierde.

Een stief uurtje later was iedereen aanwezig en kwam de ons bekende dirigent het programma uiteenzetten. Stuurloos werd, weer onder begeleiding van een lokale schoonheid, naar het  ons toegewezen plekje gebracht. Dat bleek pal naast de hoofdingang van de grote zaal oftewel het Sportpaleis te zijn. Bijna alle 3500 tot 4000 gasten zijn dus langs gekomen en dat hebben we geweten. Soms bleven er zelfs mensen even stilstaan om naar ons te luisteren, mijn standaard gaf er spontaan driemaal de brui aan, misschien om aandacht te trekken, maar dat pikte ik niet en ik heb het apparaat daarna voor straf in de hoek gezet. Gelukkig deed mijn bel het nog wel, ik moet zeggen tot groot genoegen van een aantal koorleden , die dat luiden maar al te zeer weten te waarderen.

Na een uurtje zingen ging het geluid komend uit de grote zaal ons overstemmen en zijn we , na sterk aandringen van onze dirigent, maar gekapt. Alle genodigden waren binnen en onze enige toeschouwster was de dame die ons op kwam halen om ons terug te leiden naar de ontvangstruimte.  Daar werden wij verwend met, of een kaassoufflé of een saucijzenbroodje en een (non-alcoholisch) drankje naar keuze, ik moet zeggen heel  verstandig van de organisatie, want met een te volle maag en een dronken kop is het lastig om een optreden in de grote zaal te verzorgen.

De ons bekende dirigent loodste ons naar de oefenruimte alwaar de 500 koorleden in een mum van tijd de klassieke openingsmelodie van de Carmina Burana “O Fortuna” onder de knie en uit de strot hadden. Wat een kanjer die vent (de dirigent bedoel ik), 500 dames en heren, waarvan het gros nog nooit van ene Carmina hadden gehoord, laat staan van  Burana, misschien wel van Fortuna,  en na een half uurtje zat het erin. Het was inmiddels 21.15 uur en half tien moesten we, verdekt opgesteld, op de tribune achter de coulissen klaar staan voor het spektakel.

Onze Gerhard had Stuurloos heel strategisch opgesteld en wij gingen direct achter de dirigent aan en stonden dus op de eerste rij. Maar toen moesten er nog 468 dames en heren volgen, dus dat was weer wachten, wwaacchhtteenn en nog eens wwwwaaaacccchhhhtttteeeennnn. Sommige zangers konden zich niet beheersen en probeerden door de coulissen de zaal in te kijken. Zij werden direct door de, hiervoor nog lieftallig genoemde dames, op de vingers getikt en dat hebben ze geweten ook!!!

Maar eindelijk daar hoorden wij de, naar later bleek, een  in de nok hangende zangeres de eerste tonen zingen. De gordijnen gingen open en wij werden in de spotlights gezet. Voor ons ontvouwde zich een prachtig spektakel, lichteffecten, een zangeres als een engel, André Rieux producties was er niets bij. De monden vielen open, van sommigen om te zingen, van anderen van verbazing. Wat hebben we 3 minuten lang ons uiterste best gedaan, bijna 4000 man (en vrouw) publiek in Ahoy, welke artiest heeft dat meegemaakt. WIJ WEL!! Wat een belevenis!!!

Na 3 minuten klassiek zingen terug naar de ontvangsthal , waar nu wel een alcoholische versnapering kon worden genuttigd. Een aantal Stuurlozen maakte daar dankbaar gebruik van, die hebben we overigens wel gemist tijdens het uitladen. Een kniesoor, die daarop let. Mannen, ik weet niet hoe jullie het ervaren hebben, het was geen top-optreden, maar wel een ervaring, die ik voor geen goud had willen missen.

Dus, vooorrralllll doorrrrrrrrgaannnnnn op de ingeslagen weg!

Posted in: