De Oase bar geeft een feestje

De Oase Bar geeft een feestje,

“Je hebt er maandenlang naar uitgekeken”.  Zo begint een liedje van Gerard Cox en zo voelt het als het eindelijk 9 december is en wij, voor en na de voorstelling van “De Oase Bar’ in de Doelen, het publiek mogen vermaken in de foyer. 12 Uur verzamelen bij de Brug, toen ik aankwam was alles al ingeladen in de bus van onze sponsor en konden we gelijk de tram in. Aangekomen bij de concert tempel van Rotterdam moesten de vrouwen wachten op hun toegangskaart en de mannen zich melden bij de artiesteningang aan de achterzijde van de Doelen. Omdat het nog zo vroeg was, eerst maar even met moeders de stad in om te snuffelen naar Kerstkleding. Gelukkig al snel geslaagd en, met een blije vrouw, weer terug naar de Doelen. Aldaar hadden de dames zich verzameld in de uitspanning naast de entree om zich voor te bereiden op onze inspanning. Wij naar de Kruisstraat om via de reeds genoemde artiesteningang naar binnen te gaan. Ik werd helaas niet herkend en kreeg te horen “mag ik uw naam meneer”, “Eshuis met ui”, ik heb namelijk een deftige tak in de familie, die hun naam met uy schrijven. “Er staat geen Eshuis bij de E meneer”,  “probeer het eens bij de W van Willem” en ja hoor ik mocht naar binnen. Moest mij melden op de 2e verdieping in de “Schatkamer”, een toepasselijke naam voor piraten annex zeelieden. Om mijn stembanden en ademhaling te sparen met de lift naar boven en aangekomen in onze kleedkamer, doodse stilte en witte koppies van de spanning. De tijd verder doden met het nuttigen van wat droppies (wat werden de stembanden in de watten gelegd). Komt ineens Piet de Zeeuw van de opbouwploeg  aanrennen, “waar blijven jullie nou , we moeten om kwart voor twee klaar staan”. Als een speer naar beneden en buiten adem het podium op. Ondertussen druppelen de eerste bezoekers naar binnen en ze bleven allemaal staan luisteren naar ons onvolprezen Stuurloos uit Schiedam. Natuurlijk ze moesten wel,  de zaal was nog niet open!  Het werd steeds drukker, het applaus ging van beleefd naar enthousiast en op een gegeven moment moesten we stoppen om te mensen de zaal in te krijgen. Maar niet nadat we beloofd hadden om, na de voorstelling van de Oase Bar, weer terug te komen. Onderweg naar boven instructies van Aad “vijf over half vijf zachtjes de zaal verlaten en opstellen op het podium in de foyer”. Helaas hadden de hulpmiddelen in mijn oortjes niet alles goed doorgegeven en had ik verstaan “vijf voor half vijf”, gelukkig was ik niet de enige. Dat heb je nu eenmaal met zangers van boven de, laten we het netjes zeggen, middelbare leeftijd. Dat betekende wel dat een aantal Stuurloze zeelieden iets te vroeg wilde gaan passagieren, maar in tegenstelling tot de pauzes tussen onze liedjes, werd er nu heel stil gedaan! Jullie kunnen het wel!!! Vijf over half vijf op de tenen de zaal uit en klaar staan in de foyer. Zodra de eerste zaalverlaters  verschenen werd Ketelbinkie ingezet en zongen Opa Jan en de rest van het koor zich de longen uit het lijf. Wat gebeurde er, in plaats van naar de garderobe te gaan, zocht het publiek gauw een plekje op de tribunes en in de stoelen bij ons podium. Wat een succes, wel even paniek bij “doubleyou/doubleyou”, voor de mensen die na de Brexit geen Engels meer willen spreken gewoon “WW”. Het tekstscherm gaf er de brui aan, gelukkig had Koos nog steun aan de PC, en kende de koorlieden  het refrein uit het hoofd. Wij konden bijna tippen aan de uitvoering van Joke Bruys van Blonde Arie tijdens de voorstelling. Het werd steeds maar drukker in de foyer en het publiek werd steeds enthousiaster. Had ik het voor de pauze over beleefd naar enthousiast, nu varieerden de toejuichingen van enthousiast naar stormachtig. Iedereen deinen en meezingen! Wat een feest en wat een belevenis om daar het middelpunt van te zijn. Maar helaas, tijd is tijd, en half zes moesten we stoppen, omdat de boel gekuist moest worden voor een avond voorstelling. Via Aad O. kregen we nog te horen dat de organisatie, van de Doelen, vertelde, dat nog nooit zoveel mensen waren blijven hangen.  Of we nog eens gevraagd worden, ik weet het niet, want er was ook een klacht, de mensen waren zo geboeid door ons optreden, dat ze vergaten om een drankje te halen bij de bar. Mannen we kunnen trots zijn op wat we gepresteerd hebben en hebben weer iets beleefd, waar we met plezier en veel voldoening op terug kunnen kijken.

Bedankt! Ik heb genoten en ben blij dat ik onderdeel uitmaak van dit Stuurloze zooitje.  Toch, zoals jullie gewend zijn, tot besluit een kritische noot. Onze nieuwe uitvoering van “Drunken Sailor” ging niet geheel, zoals we hebben afgesproken. Dus vooral doooooorgaaaaaan en blijijijijveeeeen oefenen en zeker niet naast de schoenen gaan lopen.

Klasse MANNEN!!!

Wim E.